بوی شوم امتحان آید همی                                                    یاد صفر مهربان آید همی
ما ز تعلیم و تعلم خسته ایم                                                                  دل به امید تقلب بسته ایم
ما برای کسب مدرک آمدیم                                                                      نی برای درک مطلب آمدیم
(ایام جانسوز امتحانات بر دانش آموزان کوشا مبارک!)
ماه خرداد است و بوی امتحان آید همی
دانش آموز تنبل را فغان آید همی
در کنار هر درخت و بر لب هر جوی آب
هر محصل با حساب و با زبان اید همی
این یکی ور میرود با جبر و مفروطات خویش
و آن دگر شیمی آلی عیان آید همی
آن یکی از بسکه حل کرد جبر و شیمی و حساب
آتش از مغز ش چنان آتشفشان آید همی
یک تن از ایشان پتوی خویش را دارد بدوش
هر که بیند گوید او بر خانمان آید همی
نیمه شب ها میپرم از خواب خوش با ترس و لرز
این صدا را بشنوم کز آسمان آید همی
وقت خوابیدن نباشد درس حاضر دمی
ممتحن سوی تو فردا بر امان آید همی
پس تو بس کن حرف خود اکبر و بشنو این سخن
داد و بیداد زین سپس از مادران آید همی
میزنند با لنگه کفش بر سر فرند خود
آه و نفرین سوی تو از کودکان آید همی
با تشکر از همکار محترم آقای علی اکبر خاموشی
 
گفتم غمم فزون است
 گفتا ز من چه آید
 گفتم که نمره ام ده
 گفتا ز من نیاید
گفتم که نمره دادن بسیار سهل آید
 گفتا  ز ما اساتید این کار کمتر آید
گفتم کرم نمایید من را کنید شما شاد
 گفتا که خوش خیالی کی وقت آن بیاید
 گفتم که نمره ی هفت بدبخت عالمم کرد
 گفتا اگر بدانی آن هم زیادت آید
 گفتم خوشا دهی که دست شمادهد آن
 گفتا تو کوششی کن کو وقت آن بر آید
 گفتم دل رحیمت کی قصد رحم دارد
 گفتا نگوی با کس تا وقت آن بر آید
 گفتم زمان تحصیل دیدی که چون سرآید
 گفتا خموش جانم ازدست من چه آید...